მაწიერი

1. ანუ მაწიერობა. ყუათიანი. „ჰაი-ჰაი მცენარის რძე ისეთივე შემრგოა და მაწიერი, როგორც საუკეთესო ძროხის რძე“ (ლ. აღნ., „ჯეჯილი“, 1898 წ., № 5, გვ. 55). ჩვენი კვება ვეგეტარიანულს ჰგავდა, იმ განსხვავებით, რომ ჩვენს კერძს აკლდა მისი მაწივრობა, ნოყიერება, ცხიმები“ (დ. თურდ., „ეპიზოდები ახალგაზრდათ ცხოვრებიდან“, 1933 წ., გვ. 5).
2. სინოყიერე. „ამ პურს მაწივრობა არა აქვს“. „ის ყველი კარგია, მაგრამ ამას უფრო მეტი მაწივრობა აქვს“. გაუვსებ ჯიქანს ფურ - კამეჩს „სახლში გაგზავნი რძიანსა „ღონივრად დაამაწივრებ ყველა რქიანს და ურქოსა“ (შ. მღვ., I ტ., გვ. 39 ).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.