კ. გამს. თავის წიგნში ამ სიტყვას ასე განმარტავს: ჰარისა კერძია ერთგვ., ცხვრის თავ – ფეხისაგანხაშის მაგვარად შემზადებული“ („დ. აღმ.“, 1942 წ., გვ.22). იხ. ჩემი „ბოჰემის“ ლექსიკონიც. ხმარობენ მესხეთშიც. ახპატელოვის „სამზ.“–ში წერია: „დილის კერძია, შუადღის შემდეგ არ იჭმევა“.
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.