იგივე ჰაშა. უარის მთქმელი, ყალთაბანდი. „ხალხი იმასაც ამბობს, ვითომ ჰაშაქარი იყო“. (გ. სკანდ., „პეპო“, გვ. 246).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.