მოინარიკლა

1. მოიდნო, ამოჭამა.
2. მოინელა. „ამ არასაკადრისმა, პირშავმა საქციელმა კიდევ ერთი სულდგმული მოიდნო და მოინარიკლა“ („ივ.“, 1889 წ., № 242, გვ. 2). „სირბილით და ჭენაობით ისე მოინარიკლებენ...“ (შ. მღვ., „ჭიაკოკონა“).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.