აფალი

1. გარემოება, თავგადასავალი, ავლადიდება, მდგომარეობა.
2. ავანჩავანი. ამბობენ კიდევ „ალუაფალი“. „თავის აფალი არა უთქვამს რა“ (გლახის ნაამბობი“, თავი II). „და ერთმანეთთან აფალი მოაყოლესა“ (ბაჩ., ლექსები და პოემები, 1928 წ., გვ. 432).
3. ავანჩავანი, თავგადასავალი, გარემოება. „ყველამ ჩემი აფალი იცის“ (გ. ხუნდ., „დაქც. ოჯახი“).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.