აფოლებ

1. ამცირებ, აფუჩეჩებ, მალავ. ამბობენ: კაცო, შენ რატომ აგრე მაფოლებო, ან კიდევ: შენ რატო ეგრე ჩულში მხვევო, ე. ი. რას მამცირებ, რას მჩქმალავო!... „ბ-ნ მესხიშვილს უეჭველია ნიჭი აქვს და ვწუხვართ, რომ ასე აფოლებს“ (ვ. გუნ, „ივ“., 1888 წ., N 44).
2. აფუჩეჩებს, ჩრდილავს. „ზოგი ისეთი ნაკლულევანებაა,
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.