ჩანა

1. ადამიანის ქვედა ყბა ნიკაპამდის. ამბობენ: ბევრი ცემით ჩანები ამოვარდნილი აქვსო. „დააღო ჩანა“ (ს. შანშ., „მნათ“., 1956 წ., № 5, 1 გვ. 100).
2. ე.წ. აგრეთვე სიმებიანი საკრავის ჩანახს (ალბათ ადამიანის ქვედა ყბის მიმსგავსებით). „ეშიკ აღა მობრძანდება ჩანითა, ზუზუნითა, ღიღინითა, ხანითა“ (გოდერძის ლექსი).
3. „ჩანა მივეცი“ ე.ი. ბევრი ვეხვეწე, ილაჯი წავართვი.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.