ქერის ჯიში, რომელიც ოთხკუთხივ ისხამს მარცვალს (ვ. კოტეტ., „ხალხ. პოეზია“, გვ. 429). „ქალაქვ ქერი ხარ ჩარათი, სად რა არ დაეთესები“ (ვაჟა, „ივ“., 1889 წ., № 201).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.