ყოჩაღი, მარდი, შნოიანი, მოხერხებული და არა გაქნილი. „ქართული პიესებიდან ისმოდა... გულცივი ვაჭრის, დარდიმანდ მიკიტნის და ჩასპანდი ყარაჩოღლის შინაარსს მოკლებული ხმა“ (დ. ბედიანაშ., „ა. ყაზბეგი“, 1939 წ., გვ. 152). „მოვიდა... დედაკაც სიდონიასთან, რომელიც გარიგებაში ჩასპანდი იყო“ (შ. გულისაშ., მოთხ. 1935 წ., გვ. 107). „ვერის სასაფლაოზე თურმე დიდი კაცია, არც ძალიან ჩასპანდი, არც ისე ზარმაცია (შმაგა - მ. ლელაშ., „ლახტი“, 1914 წ., № 2, გვ. 7).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
to main page 
top of page