ქვითინი, გულამოსკვნილი ტირილი. „ხელებზე თვალები მიიფარა და შექმნა ქვითქვითი“ (რ. ერისთ., „ნინო“, ბოლო თ.).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.