ქლესა

1. არა აქვს დ. ჩ.– ს. მატყუარა, გაქნილი, გაიძვერა, უნდობი.
2. მლიქვნელი, პირმოთნე, გაცვეთილი. „რას მიქვია ზრდილობა? ზრდილობა, ქლესა ფარისეველი ხალხის საქმეა“ (ნ. ლომ., მოთხ., 1926 წ., გვ. 246). „დღესნამდე კაცი ამაყი, დღეს როგორ გავხდე ქლესადა?“ (ვაჟა „სახ. გაზ“., 1912 წ., № 558). „ჩამოართვა ნინოს ხელი ცაცამ და ქლესად ჩაიხითხითა (გ. ნახუცრ. „მგელკაცა“, 1939 წ., გვ. 116).
3. მოსისხლე, მოღალატე.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.