აგურხნა. ღუმელია ერთგვ. მაგიდას გადააფარებენ საბანს, ქვეშ კი გაღვივებულ მაყალს შედგამენ (შირვან–ზადე „ნამუსი“, თარგ. ი. გრ. 1931 წ., გვ. 256). ამ სიტყვას ხმარობს გ. ერისთ. პიესაში „ძუნწი“. ასევე, ამბ. ჭელიძე „ფერეიდ. ქართველები.“ 1951 წ., გვ. 48.).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.