ყოში

1. კოში (თურქ. – კუთხე). ალაფების ხელსაწყო, გრძ. ჩამჩა, გრძ. ხის თასი ხელმოსაკიდით. ბრინჯის, სისირის, ლობიოსა და სხვა მარცვლეულის ასაღები. „გამყიდველმა ყოში წაუგდო და აზელილი მწნილის გუნდა მოგვიშვირა“ („საბჭ. ოსეთი“, 1959 წ., N93, გვ. 4).
2. ყოში მწყემსის კარავსაც ეწ. სვანეთში („ივ.“, 1889 წ., გვ. 111). ყოშუბიანი კაბა – მამაკაცის ჩასაცმელი კაბა, ნაოჭასხმული, მოკლე და გრძელი ღიასახელოებიანი. „ძველად, უმცროსი უფროსს მიუახლოვდებოდა, შორიდანვე მხრებზედ შეყრილ ყოშებს ძირს ჩამოიყრიდა“ („ივ.“, 1889 წ., N140). „დაინახა გოროდნიჩის კარის წითელი ყოში“ („კრებ.“, 1871 წ., N3, გვ. 37).
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.