სათარა (სათარი)

„დავაგუბებ დიდ სათარს“ (რ. ერისთ, თხზ., პატარა, გვ. 75, „საბრუს სახლკარი“). დ. ჩ. – ნალო, შეშა მოთრეული, გვ. 1071. „გადაჰხრებიყო შუაგზაზე ვეება სათარივით და შეეგუბებინა ნაკადი“ (ვ. ბარნ., „ვარდფანჯები“, გვ. 197).