საისაღო

ვარგებული. „ვისაც კი ან ბაღსა და ვენახში, ან ბოსტანში ედგა ანუ ეთესა კარგი, საისარო რამ, ბეჟუაშვილს კლანჭები უნდა გაეკრა“ (ნ. ლომ. მოთხ., 1926 წ., გვ. 206). „საისაღო კაცი, ზრდილი და გულკეთილია“ (ნ. ტ. დად. „საამდრო გამოცანები“, 1897 წ., გვ. 27).