სამაია – ცეკვა, ფერხული, შუშპრობა. „აქლემმა უთხრა ვირსა: „ძმაო, მინდა დავროკდე და სამაია და ცეკვა ვჰქნაო“ („სიბრძნე სიცრიუსა“).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.