ავსული დედაკაცი, ბოროტი. იხ. ჩაფარხანა. „იმის დეიდა ერთი აშაღლარა რამ არის“ (გ. ხუნდ., „ხათაბალა“ IIIმოქ.). „ნატას, მათთვის თავდადებულს, ვინ იცის, რა სახელებით არ ნათლავდნენ: აშაღლარა, კახპა, ტუტუცი“ („ჩვენი გზა“, 1925 წ., N 14-15, გვ. IV). „ანაფორა შევიკერე, დავიკიდე ზედ ოლარი, სულის საქმეს შევუდექი, სხვასებრ არ ვარ აშაღლარი“ („თემი“, 1912, N 53).
თავზეხელაღებული, გავარდნილი. აშაღლარა კახეთში - ჩაფარხანა, ავსული დედაკაცი. („ამ პირველ გამოსვლაზე შევატყვე გაბუნიას ქალს ყველაზე უკეთ შეასრულებს ანჩხლ, კაპას, აშაღლარა ბებერი დედაკაცის როლებს და არა ახალგაზრდა ქალისა“ („დროება’, 1879 წ., N 2610.
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.