აა აბ აგ ად აე ავ აზ ათ აი აკ ალ ამ ან აო აპ აჟ არ ას ატ აუ აფ აქ აღ აყ აშ აჩ აც აძ აწ აჭ ახ აჯ აჰ
აშა აში აშლ აშო აშპ აშუ

აშაღლარა

  1. ავსული დედაკაცი, ბოროტი. იხ. ჩაფარხანა. „იმის დეიდა ერთი აშაღლარა რამ არის“ (გ. ხუნდ., „ხათაბალა“ IIIმოქ.). „ნატას, მათთვის თავდადებულს, ვინ იცის, რა სახელებით არ ნათლავდნენ: აშაღლარა, კახპა, ტუტუცი“ („ჩვენი გზა“, 1925 წ., N 14-15, გვ. IV). „ანაფორა შევიკერე, დავიკიდე ზედ ოლარი, სულის საქმეს შევუდექი, სხვასებრ არ ვარ აშაღლარი“ („თემი“, 1912, N 53).
  2. ავარა.
  3. თავზეხელაღებული, გავარდნილი. აშაღლარა კახეთში - ჩაფარხანა, ავსული დედაკაცი. („ამ პირველ გამოსვლაზე შევატყვე გაბუნიას ქალს ყველაზე უკეთ შეასრულებს ანჩხლ, კაპას, აშაღლარა ბებერი დედაკაცის როლებს და არა ახალგაზრდა ქალისა“ („დროება’, 1879 წ., N 2610.
    Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9