სამღვთო

ხატისათვის დაკლული ცხვარი; ტარიგი. სამღვთოს ხატსაც უწოდებდნენ (პროფ, ივ. ჯავახ., „ქართვ. ერის ისტორია“, 1913 წ., ტ. I, გვ. 130) „ხარაზთა ამქარი სამღრთოს შემდეგ ცისკენ შუშხუნებს უშვებდა“ („ივ.“, 1891 წ., № 131).