თოფია ერთგვარი. „ხმალი შემოჰკრა ერეკლემ, თავი წინ გადაუგდო, თოფიც უჭირავს სიათა, ჯერაც არ დაუცლიაო“ („კრებ.“, 1873 წ., № 7, გვ. 37.). სიათა – ლულიანი ერთგვარი თოფია. სანადირო თოფია. „თოფო სიათავ, გემდური უხორცოდ გაშვებისთვისა, გაგტენე ტყვია – წამლითა, წაგიღე ნადირისთვისა...“ („კოლექტივიზაცია“, 1935 წ., № 11) „თოფი მეკიდა სიათა, ტუჩი ჰქონდა ხვარასნისა“ („თეატრი“, 1886 წ., № 5). ხალხური ლექსი ამბობს: „მხარზედით თოფსა ააცლის სიათა პირკვამლიანსა, წელზევით ხმალასა შემოხსნის, პირფრანგულ როხის ქვისასა“ („ცნ. ფურც.“, დამ., 1906 წ., № 376.). „ბევრისა დედა ვატირე, ბევრისა ცოლი თმიანი, ბევრისა თოფი შავკიდე, სიათა პირკომლიანი“ (ფშ. ხალხ. ლექსი). „მხარზე ჰკიდია სიათა, თავით ბოლომდე ჭრელია“ („ივ.“, 1893 წ., № 218. ვაჟა, I ტ., სახელგ., გვ. 385) „თოფი უჭირავს სიათა“ („ივ.“, 1883 წ., № IV, გვ. 91, ხალხ. ლექსი).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.
to main page 
top of page