„ლ ე ქ ს ი ს ო ფ ე ლ მ ღ ვ ი მ ე ზე : ალილო და მიწყალე, მე ხუცობა ვისწავლე, სამი ვწირე ტაბლაზე, თვალი დამრჩა ყლაპაზე; არ მოვიკლებ ამასა, იმასა, ხარისა სიბანსა, სამ ჯამ კორკოტსა, ორ ჯამ შილაფლავსა, გავაღებ ხახასა, გავადენ ყლარჭასა, დიაკვანო, ჩახურჯინე, ჩახურჯინე, შამფურს წვერი მოსტეხე, ხურჯინი არ გაგვიხვრიტოს, სამწვადე არ დაგეკარგოს...“ (ჩაწ. ი. გრიშ. მიერ, ნაამბ. სოფ. ალექსიძისაგან, 1932 წ., I/II).
Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.