სიქა

1. ქანცი, ღონე საკუთრივ: მორფი, წარწერა ფულზე. ამბობენ: იმდენი მატარა ამა და ამ კაცმა, რომ სიქა გმძვრაო. სიქა არის ფულის მორფი, ფულის სახე, ე. ი. იმდენი მატარა, რომ სახე მომეშალაო.
2. ბეჭედი. „ავიღე მე წინანდალში მცხოვრებმა ფირანაშვილებმა შენ ქალაქში მცხოვრებელის ქიტესოვი ნინიასაგან ორმოცდათხუთმეტი თუმანი თეთრი ვერცხლის ფული რუსის სიქა მანეთი ხუთ აბაზად“ (ა.. ჭავჭ., ყმის ბარათი, ცენტრარქივი, ფონდი 332, № 16 14). სიქა ბეჭედი.
   Source: გრიშაშვილი იოსებ, ქალაქური ლექსიკონი: (საარქივო მასალა)/[გამოსაც. მოამზადა რუსუდან კუსრაშვილმა]. – თბ.: სამშობლო, 1997 (სამშობლო). – 304გვ.