ეზო.
- ჩქინია ხენწჷფესია ეშაჭკადილი ვააფუნია ოზე
- ჩვენს ხელმწიფესო ამოჭედილი არ აქვსო ეზო.
- დინააჯინჷ ოზესჷნი, ბრელი ღურელი დო მინჷ მაღურუუ ბოშეფი ქოძირჷ
- ეზოში რომ ჩაიხედა, ბევრი მკვდარი და ზოგიერთი მომაკვდავი ბიჭ{ებ}ი ნახა.: ა. ცაგ., გვ. 30
- მუთი ოზეშ გალე ქოძირეე, ოზეშა გამჷნააჸოთია
- რაც ეზოს გარეთ ნახო, ეზოში შემოაგდეო.: ა. ცაგ., გვ. 23
- ქოზე-კარიში გორჩქინა
- ეზო-კარის გაჩენა გადატ. დაოჯახება, დასახლება.
- ქოზეშ ხოჯი
- ეზოს ხარი. ი. ყიფშიძის ცნობით, დიდი მარხვის 24-ე დღეს, ოთხშაბათს, ჭინჭრისაგან (ჭუჭელე) აკეთებდნენ მხალს
- (წვანერი). ახალი წლის დადგომასთან დაკავშირებით მკაცრად იყო აკრძალული ჭინჭრის ხსენება, მას ტაბუ ედო და
- უწოდებდნენ ოზეშ ხოჯი-ს.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page 
top of page