ლება (ლებას)

1. სახელი ელუ(ნ) ზმნისა

   ლოდება, ლოდინი.

    

   ველუქინ, თინა იჸინია

   რომ ველოდები, ის იქნებაო.:თ. სახოკ., გვ. 247

   თიში გოშაჭყოლადუ რე, ელუქი დო ვამურსინი

   მასზე უარესია (მისი დასავიწყებელია), რომ ელი და არ მოვა. : ქხს, 1, გვ. 81

   თქვანდე ველჷთ წყალობას

   თქვენგან ველით წყალობას.: კ. სამუშ., ქხპს, გვ. 130

   შურიში ლება

   ამოღება, ამობრუნება, მოთქმა სულისა; ხმის ამოღება.

   ველება შური

   არ ამოიღო ხმა (არ ამოიბრუნო სული).: მ. ხუბ., გვ. 68

   ელუ(ნ)(მხოლოდ 1 სერიის აწმყოს წრის მწკრივებში) გრდუვ. ვნებ. ელის.

   See also: ჲ/ება
2. სახელი ლებურენს, ილენს ზმნათა

   დავლა

   See also: ელება (ელებას), დოლება (დოლებას), ელუ
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..