გუდის ყველი. `თხის ტყავში, გუდაში ვაგროვებდით რძეს ერთი კვირის განმავლობაში. შემდეგ შიგ ჩავყრიდით მარილსა და პილპილს, თავს მოვუკრავდით. გუდაში რძე შედედდებოდა. ეს ყველი ინახებოდა რამდენიმე წლის განმავლობაში. ამგვარად დამზადევულ გუდის ყველს ავცხურას ვუწოდებდით' (მასალები, 4, ნაწ. 1, გვ. 223).
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..