 |
 | |
ზვია (ზვიას)//ზვიაფ-ი (ზვიაფის)//ზვილა//ზვილაფ-ი (ზვილა{ფი}ს)
ღვი{ლ}ა.
სახელი ზვიანს, ზვილანს ზმნათა
ხმამაღლა ტირილი; ზმუილი (საქონლის); ყვირილი (ზმუილივით)
.- გური მიდეღუ სქან ზვიაქ
- გული წაიღო შენმა ზმუილმა.
- იში ზვილაფი შორიშე ირჩქილედუ
- იმისი ზმუილი შორიდან ისმოდა.
- ჩხოუცალო ზვიანდუ
- ძროხასავით ზმუოდა.
- ზვი{ლ}ანს (იყენ. ზვი{ლ}უუ
- იზმუილა
- უზვი{ლ}უუ
- უზმუვლებია
- ნოზვი{ლ}უე(ნ)
- ზმუოდა თურმე) გრდუვ. საშ.-მოქმ. ზმუის; ხმამაღლა ტირის.
- ოზვილუანს (ოზვილუუ
- აზმუვლა
- უზვილუაფუ
- უზმუვლია) გრდმ. აზმუვლებს.
- ოზვილაფუანს (ოზვილაფუუ
- აზმუვლინა
- უზვილაფუაფუ
- უზმუვლინებია
- ნოზვილაფუე(ნ)
- აზმუვლინებდა თურმე) კაუზ. ოზვილუანს ზმნისა — აზმუვლინებს; ხმამაღლა ატირებს.
- მაზვი{ლ}არი
- მიმღ. მოქმ. ვინც (რაც) ზმუის, ზმუილის ხმას გამოსცემს.
- ოზვი{ლ}არი
- მიმღ.ვნებ.მყ. საზმუილო.
- ნაზვი{ლ}ა
- მიმღ.ვნებ.წარს. ნაზმუვლები.
- ნაზვი{ლ}უერ
- მიმღ.ვნებ.წარს. ზმუილის საფასური.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |