იმერ. თართვა ძალზე დაქანცვა სიცხისგან; ნაოფლარზე გაციება (ვ.ბერ.). სახელი თართუნს ზმნისა დასვრა, თხუპნა
.
- ათე ღეჯი ქიდნიჯირუუ ოლენტყეშის დო უკული თართუნს ექიანობას
- ეს ღორი (კი) ჩაწვება საფლობში (ტალახიან ადგილას) და შემდეგ სვრის იქაურობას.//ნაოფლარზე გაციება.
- თართუნს (დოთართუ
- დასვარა
- დუუთართუ
- დაუსვრია
- დონოთართუე(ნ)
- დასვრიდა თურმე) გრდმ. სვრის, თხუპნის.
- ითართუნს (დიითართუ
- დაისვარა
- დუუთართუ
- დაუსვრია ) გრდმ. სათავ. ქც. თართუნს ზმნისა — ისვრის, ითხუპნის.
- უთართუნს (დუუთართუ
- დაუსვარა, დუუთართუ დაუსვრია) გრდმ. სასხვ. ქც. თართუნს ზმნისა — უსვრის, უთხუპნის.
- ითართუუ(ნ) (დიითართუ
- დაისვარა, დოთართე{ლე}(ნ) დასვრილა) გრდუვ. ვნებ. თართუნს ზმნისა — ისვრება, ითხუპნება.
- ათართუუ(ნ) (დაათართუ
- დაესვარა
- დოთართუუ
- დასვრია) გრდუვ. ვნებ. უთართუნს ზმნისა — ესვრება, ეთხუპნება.
- ოთართაფუანს (ოთართაფუუ
- {და}ასვრევინა
- უთართაფუაფუ
- {და}უსვრევინებია
- ნოთართაფუე(ნ)
- ასვრევინებდა თურმე) კაუზ. თართუნს ზმნისა — ასვრევინებს.
- მათართალი
- მიმღ. მოქმ. {და}მსვრელი, {გა}მთხუპვნელი.
- ოთართალი
- მიმღ. ვნებ. მყ. {და}სასვრელი, {გა}სათხუპნ{ელ}ი.
- თართილი
- მიმღ. ვნებ. წარს. {და}სვრილი, {მო}თხუპნული.
- ნათართა
- მიმღ. ვნებ. წარს. {და}ნასვარი, {მო}ნათხუპნი.
- ნათართუერი
- მიმღ. ვნებ. წარს. {და}სვრის, {მო}თხუპნის საფასური.
- უთართუ, უდუთართუ
- მიმღ. უარყ. {და}უსვრელი
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..