სახელი აბარენს ზმნისა {ჩა}ბარება
- თუნთის ოსქალეს აბარენდესია - დათვს საფუტკრეს აბარებდნენო. იში შური შხვას ობარჷდჷ: ი. ყიფშ., გვ. 34 - იმის სული სხვას ებარა. აბარენს (აბარუ {და}აბარა, უბარებუ {და}უბარებია, ნობარებუე(ნ) ნაბარება, აბარებდა თურმე) გრდმ. აბარებს. იბარენს (დიიბარუ დაიბარა, დოუბარებუ დაუბარებია) გრდმ. სათავ. ქც. აბარენს ზმნისა - იბარებს. უბარენს (დუუბარუ დაუბარა, დოუბარებუ დაუბარებია) გრდმ. სასხ. ქც.. აბარენს ზმნისა - უბარებს. იბარინე(ნ) (იბარინუ შესაძლებელი გახდა დაბარება, დონობარებუე(ნ) შესაძლებელი ყოფილა დაბარება) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. აბარენს ზმნისა - შეიძლება დაბარება; ჩაბარება. აბარინე(ნ) (აბარინუ შეძლო დაებარებინა, დონობარებუე(ნ) შესძლებია დაბარება) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. უბარენს ზმნისა - შეუძლია დააბაროს. ობარებაფუანს (ობარეფაფუუ აბარებინა, უბარებაფუაფუ უბარებინებია, ნობარებაფ{უაფ}უე(ნ) აბარებინებდა თურმე ) კაუზ. აბარენს ზმნისა - აბარებინებს. მაბარებელი მიმღ. მოქმ. {და}მბარებელი, ჩამბარებელი. ობარებელი მიმღ. ვნებ. მყ. {და}საბარებელი, ჩასაბარებელი. ბარებული მიმღ. ვნებ. წარს. {და}ბარებული, ჩაბარებული. ნაბარები მიმღ. ვნებ. წარს. {და}ნაბარები, ჩანაბარები. ნა/ობარებუერი მიმღ. ვნებ. წარს. დაბარების, ჩაბარების საფასური. უბარებუ, უდუბარებუ მიმღ. უარყ. {და}უბარებელი, ჩაუბარებელი.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page 
top of page