კარავი, მწყემსის საზაფხულო ბინა.
- ტყას, გოთე არდგილს, მეჩხოულემქ კარე ქიდოდგეს
- ტყეში, ყათლაღ ადგილას, მეძროხეებმა კარავი დადგეს.
- თე დუდი ჯოღორს ჭყიშიში კარეში კარიშა ქჷმოუსარგალუაფუ
- ეს თავი ძაღლს მწყემსის კარავის კართან მიუთრევია. // გადატ. საცხოვრებელი ადგილი, ბინა.: ი. ყიფშ., გვ. 22
- ინა მუ კოჩიე, კარე ვაუღუნი
- ის რა კაცია, თავისი კარავი (თავშესაფარი) რომ არ აქვს.
- არის წყევლა: დუგაჭუ კარექ!
- დაგეწვა კარავი!
- სი კარეჭვილი!
- შე კარავდამწვარო!
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..