 |
 | |
კა კაა კაბ კად კაე კავ კაზ კათ კაი კაკ კალ კამ კან კაპ კაჟ კარ კას კატ კაფ კაღ კაშ კაჩ კაც კაძ კაჭ კახ კაჯ კაჲ
კარკაც-ი (კარკაცის), კარკაცუა (კარკაცუას)
ხარხაცი; იმერ., გურ.
სახელი კარკაცანს ზმნისა
კისკისი; ხმამაღალი, გადაჭარბებული სიცილი
.- დუცუ გიმოკარკაცანც ფორონჯი ცა
- თავზე დამკისკისებს ფოროჯი ცა. კ.სამუშ., ქხპს, გვ. 117
- პულემიოტიქ ქჷდიჭყ ძიცა,... კარკაცი
- ტყვიამფრქვევმა დაიწყო სიცილი,... კისკისი.
- კარკაცანს (იყენ. კარკაცუუ
- იკისკისა
- უკარკაცუუ
- უკისკისებია
- ნოკარკაცუე(ნ)
- კისკისებდა თურმე) გრდუვ. საშ.-მოქმ. კისკისებს.
- მოკარკაცე
- მიმღ. აწმყ. მოკისკისე.
- ოკარკაცე
- მიმღ. ვნებ. მყ. საკისკისო.
- ნაკარკაცა
- მიმღ. ვნებ. წარს. ნაკისკისები.
- ნაკარკაცუერი
- მიმღ. ვნებ. წარს. კისკისის საფასური.
- კარკაცი კისკისი, გადაჭარბებული სიცილი (ვ. ბერ., ს.ჟღ., ზანიზ.).
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |