ყიყინ-ი (ყიყინს)

1. ყიყინი, გაურკვეველი ლაპარაკი, ბურტყუნი
    

   მუდგასი რენი გეყიყინუნს ჟვაბუცალო

   რაღაცასაა ყიყინებს ბაყაყივით.

   See also: კიკინ-ი (კიკინს), ყირყინ-ი (ყირყინს)
2. თვალებგადმოკარკლული ყურება; მორიდებული ჩახედვა; ჭყეტა.
    

   თოლცჷ ინაყიყინანც, ანთასნერო იკჷჩუუ

   თვალში ჩასცქერის (მორიდებულად), ათასნაირად იკეცება. მასალ., გვ. 66

   თოლეფი უყიყანს

   თვალები დაჭყეტილი აქვს.

   უყიყანს (მხოლოდ აწმყოს წრის მწკრივებში; სხვაგან იყენ. ოყიყინუანს ჭყეტს, ოყიყინუუ ჭყიტა, უყიყინუაფუ უჭყეტია, ნოყიყინ{აფ}უე(ნ) ჭყეტდა თურმე) გრდუვ. საშ.- მოქმ. სასხვ. ქც. თვალები დაჭყეტილი აქვს.

   ოყიყინუანს (ოყიყინუუ

   ჭყიტა

   უყიყინუაფუ

   {და}უჭყეტია

   ნოყიყინაფუე(ნ)

   ჭყეტდა თურმე) გრდმ. აჭყეტს (ჭყეტს) თვალებს

   See also: თოლ-ი (თოლ/რს)
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..