ლა ლე ლი ლო ლუ ლხ ლჷ
ლაბ ლაგ ლად ლავ ლაზ ლაი ლაკ ლალ ლამ ლან ლაპ ლაჟ ლარ ლას ლატ ლაფ ლაქ ლაღ ლაყ ლაშ ლაც ლაწ ლახ ლაჯ ლაჰ ლაჸ

ლაფაჩა, ლაფაჩე (ლაფაჩა/ე-ს)

ტოპონ. ლაფა{რ}ჩარზენი (პ. ცხად., ტოპონ., გვ. 70).
თავისუფალი, შინაურული.
 
მა ამარი ლაფაჩე კოჩი მითვორექ დიშქაში ოკვათუს:
მე აგერ შილიფად ჩაცმული (თავისუფალი) კაცი ვდგავარ შეშის საჭრელად. ი
.ყიფშ., გვ. 19
ლაფაჩათ
შილიფად, თავისუფლად.
ლაფაჩათ მიკოქუნა
შილიფად ჩაცმა, უსარტყელოდ, უიარაღოდ (ასე იყო ძველად) (პ. ჭარ.).
ლაფა{რ}ჩას ალაძ
იტყვიან ფერდობის ძირას მდებარე მოფართოო და ცოტათი წაგრძელებულ ვაკეზე.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9