ლაბაშა (ლაბაშას)

1. ხის გრძელი ჯოხი რკინის ბოლოთი და სახელურზე რკინის ან ხის კავით. ატარებენ მთაში სიარულის დროს (ი.ყიფშ.). რკინის წვეტიანი ხის ჯოხი (ს.მაკალ., გვ. 368). გრძელი კეტია, რომელსაც რკინის წვეტი აქვს, ითლება ჩხარაზისაგან (იხ.) (მასალები, ტ. 4, გვ. 214) — კვერთხი
    

   .კოჩი ქოძირჷ ნაბადამი, ლაბაშა ქელაბიჯჷნ

   ნაბდიანი კაცი ნახა, რომელსაც რკინის წვეტიანი ხელჯოხი აქვს ამობჯენილი. : მ.ხუბ., გვ. 113

   მაჟია დღას ქჷდააკინუუ ლაბაშა

   მეორე დღეს დააჭერინა (ხელში) წვეტიანი რკინაწამოცმული ჯოხი. : მ. ხუბ., გვ.

   245 პ. ჭარაიას აფხაზურად მიაჩნია. აფხაზ. ალაბა

2. ღობე.
    

   გოწოს ჩქიმი სქუა ცხენს ორულუანდუა დო წჷ ლაბაშაშა (ოლაგეშა) ვეგნართენია

   შარშან ჩემი შვილი ცხენს არბენინებდა და წელს ღობეზე ვერ გადადისო.: ხალხ. სიბრ., 1, გვ. 32

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..