ლა ლე ლი ლო ლუ ლხ ლჷ
ლაბ ლაგ ლად ლავ ლაზ ლაი ლაკ ლალ ლამ ლან ლაპ ლაჟ ლარ ლას ლატ ლაფ ლაქ ლაღ ლაყ ლაშ ლაც ლაწ ლახ ლაჯ ლაჰ ლაჸ

ლაგუჯ-ი (ლაგუჯის)

ცხვრის ან თხის ტყავისაგან გაკეთებული ხალთა, ტყაპუჭი (პ. ჭარ.).
 
ოქრო — ვარჩხილითჷ ეფშა თქვან(ი) ლაგუჯი დო ხართ
ოქრო — ვერცხლით სავსე თქვენი გუდა და ხალთა. : ეგრისი, გვ. 127
ლაგუჯის ხე ვედინაჩანუენი, თეში ვეგიაძიცავა
ხალთა — გუდაში სანამ ხელი არ ჩაყო, ისე არ დასცინოო თ. სახოკ., გვ. 251
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9