ზარმაცი, უსაქმური, უქნარა, დონდლო, მცონარი.
- მუშაკათაში ნაშრომუთი ლალა — კათა ირძღუ{უ}:ქხს,
- მშრომელი ხალხის ნაშრომით ზარმაცი ხალხი ძღება. 1, გვ. 299
- ლალა კოჩი გვიმარაში ღობერს ღობუნდუ
- დონდლო კაცი გვიმრის ღობეს ღობავდაო. : ხალხ. სიბრ., 1, გვ. 79
- იშა წილი ვაუკათუ ზარმაცი დო ლალასია
- მასში წილი არ ურევია ზარმაცსა და მცონარესო.: ქხს, 1, გვ. 321
ლაჩარი, მშიშარა. აბა, ლალა გიჩქჷდითო? აბა, ლაჩარი გეგონეთ? ათაში ვაიქიმინჷდკონი, იჸუაფუდი ლუგა — ლალა აი, ასე რომ არ გექნა, იქნებოდი ბრიყვი, ლაჩარი.
ხარბი, გაუმაძღარი; მძარცველი (ი. ყიფშ.). იხ. გილარდე, ლაგვა.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page 
top of page