ფარონ-ი (ფარონს)

1. ტევრი, ხშირი ტყე.
    

   ფალირი ფარონი ფორუნსჷ წჷრდეს

   აყვავებული ტევრი ფარავს მშრალს (ადგილს).

   ფარონ შეჸერით გოსორგილი რე, იპიორუუ ლჷლჷ ჸალეფი

   ტევრი ყლორტებით დახუნძლულია, ყვავილობს ახალგაზრდა ტოტები.

   See also: მატრბაია (მატრბაიას)
2. ფარონი მაღაზასავით (იხ.) ოთხ ბოძზე იდგა. ზევით შემოღობილი იყო და სიმინდის ფუჩეჩს ინახავდნენ ან იყენებდნენ ღომის თავთავების გასაშრობად, ძირს კი შეშას დააწყობდნენ ხოლმე (მასალები, ტ. 1, გვ. 390).
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..