ბარუა (ბარუას)

1. სახელი ბარუნს ზმნისა
   ბარვა, ბარით მიწის დამუშავება
    

   ობინეხეს ვბარუნქ - ვენახს ვბარავ. გაზარხუს ნაჸონემს ოკო გააბარენი - გაზაფხულზე ნამყენები უნდა შემობარო. ბარუნს (დობარუ დაბარა, დოუბარუ დაუბარავს, დონობარუე(ნ) დაბარავდა თურმე) გრდმ. ბარავს. იბარუნს (დიიბარუ დაიბარა, დოუბარუ დაუბარავს) გრდმ. სათავ. ქც. იბარავს თავისას. უბარუნს (დუუბარუ დაუბარა, დოუბარუ დაუბარავს) გრდმ. სასხ. ქც..ბარუნს ზმნისა - უბარავს. იბარუუ(ნ) (დიიბარუ დაიბარა ის, დობარე{ლე}(ნ) დაბარულა) გრდუვ. ვნებ. ბარუნს ზმნისა - იბარება. აბარუუ(ნ) (დააბარუ დაებარა, დობარუუ დაჰბარვია) გრდუვ. სასხვ. ქც. უბარუნს ზმნისა - ებარება. იბარე(ნ) (იბარუ შესაძლებელი გახდა დაბარვა, {დო}ნობარუე(ნ) შესაძლებელი ყოფილა დაბარვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. ბარუნს ზმნისა - შეიძლება {და}ბარვა. აბარე(ნ) (აბარუ შეძლო დაებარა, {დო}ნობარუე(ნ) შესძლებია დაებარა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. უბარუნს ზმნისა - შეუძლია {და}ბაროს. ობარაფუანს (ობარაფუუ აბარვინა, უბარაფუაფუ უბარვინებია, ნობარაფუე(ნ) აბარვინებდა თურმე ) კაუზ. ბარუნს ზმნისა - აბარვინებს. მაბარალი მიმღ. მოქმ. {და}მბარავი. ობარალი მიმღ. ვნებ. მყ. {და}საბარ{ავ}ი. ბარილი მიმღ. ვნებ. წარს. {და}ბარული. ნაბარა მიმღ. ვნებ. წარს. ნაბარი. ნა/ობარუერი მიმღ. ვნებ. წარს. ბარვის საფასური. უბარუ მიმღ. უარყ. {და}უბარავი.

   See also: ბარა, ბარაფი, ბარაფა (ბარას, ბარაფის), მბარა (მბარას)
2. იგივეა, რაც მბარუა, ბარა, ბარაფი, ბერვა, გა-ბერვა
    

   ქ შურიში ბარა, ბარაფი, ბარუა სულის ბერვა. პიჯით ათეს ქოუმბარც: მ. ხუბ., გვ. 179 - პირით ამას (კი) უბერავს.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..