ბათქაფი (ბათქაფის)

1. თოფის გავარდნის ხმა (პ. ჭარ.). თოფის ხშირი სროლის ხმა; ბათქა-ბუთქი
    

   ახალწანას გეტირხუდუ თოფეფიში ბათქაფი — ახალწელს ატყდებოდა თოფების ბათქა-ბუთქი.

2. ჩაგდება, ჩავარდნა (ხმის გამოცემით)
    

   თუდო ქუნაბათქჷ წყარც: მასალ., გვ. 110 - ბათქანი მოადინა ქვევით წყალში. ლებიაშ ხაშუას ნოშქერს ქიმნაბათქუანს: ქხს, 1, გვ. 212 - ლობიოს ხარშვისას ნახშირს ჩააგდებს (დიდს).

3. ძლიერ ცემა; ღონივრად და განუწყვეტლივ დარტყმა; ტოკვა
    

   გეკუბათქუნქ ოფარეს - დაუბეგვავ ზურგს. ბათქაფი ქიდომიჭუ გურქუ - ტოკვა დამიწყო გულმა.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..