ნაველ-ი (ნაველ/რს), ნავეი (ნავერს)

1. ნავლი, ფერფლი.
    

   ჩქი ვავორდათინი, იში ნაველი ვეჸუაფუ

   ჩვენ რომ არ ვიყოთ, მისი ნავლი არ იქნება.

2. მიმღ. ვნებ. წარს. ურს ზმნისა

   ნავალი

   .
    

   ნაველიცალო ქიმკოდინუ ნავ{ა}ლივით

   დაიკარგა.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..