ბანდალი (ბანდალ/რს)

1. ლაზ. ობანდალუ ბარბაცი; გურ. ბანდალი ბორძიკი, ქანაობა სიარულის დროს სისუსტის ან სიმთვრალის მიზეზით (ს. ჟღ.).
   ბარბაცი, ბანდალი; ღონემიხდილის ქანაობით სიარული; აქა იქ მივლა-მოვლა (საბა)
    

   მუჭო შუმილი კოჩიშორო იბანდალუქ? - როგორ მთვრალი კაცივით ქანაობ? ამდღა გეიბანდალუ, ჟირი მარა რე ჯანუნი - დღეს აბანდალდა, ორი კვირაა, რომ წევს. თიშენ ოკო მოჭირუდას, კიბირ მაბანდალუუნი!: ქხს, 1, გვ. 20 - ამის გამო უნდა მჭირდეს, კბილი რომ მერყევა!

   See also: ბადუა (ბადუას), ბანცალი (ბანცალ/რს), ჩანგალი (ჩანგალ/რს), ბანცალუა (ბანცალუას)
2. ქალის საკუთარი სახელი
   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..