ლაზ. ბარ: ობარუ ბერვა (ნ. მარი.). სახელი უბარს ზმნისა
ბერვა
- რაში უბარდჷნ, თინა რდჷ ორგილუანდჷნი...: მ. ხუბ., გვ. 127 - რაში რომ უბერავდა, ის იყო რომ აგრილებდა. უბარუ, უბარუ დო იშო გოხორცქუ - უბერა, უბერა და გასკდა იქით. ქშურიში ბარა, შურიში დობარაფა სულის დაბერვა: შური დოუბარუნი, თოლი გაანჯუ - სული რომ დაუბერა, თვალი გაახილა. უბარს (დუუბარუ დაუბერა, დუუბარუუ დაუბერავს, დონობარუე(ნ) დაუბერავდა თურმე) გრდმ. უბერავს. იბარე(ნ) (იბარუ შესაძლებელი გახდა დაბერვა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. უბარს ზმნისა - შეიძლება ბერვა (სულისა). აბარე(ნ) (აბარუ შეძლო ებერა (სული), ბარუუ ბარვია) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. უბარს ზმნისა - შეუძლია უბეროს (სული). ობარაფუანს (ობარაფუუ აბერვინა, უბარაფუაფუ უბერვინებია, ნობარაფუე(ნ) აბერვინებდა თურმე) კაუზ. უბარს ზმნისა - აბერვინებს (სულს). მაბარალი (შურიში) მიმღ. მოქმ. მბერავი (სულისა). ობარალი მიმღ. ვნებ. მყ. საბერავი (სულისა). ნაბარა მიმღ. ვნებ. წარს. ნაბერი. ნა/ობარუერი მიმღ. ვნებ. წარს. ბერვის გასამრჯელო. უბარუ მიმღ. უარყ. {და}უბერავი.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..