ბარდუა (ბარდუას)

1. სახელი ბარდუნს ზმნისა
   ბარდით დაფარვა; დახლართვა, აბურდვა, ერთმანეთში არევა (მაგ., ძაფის...)
    

   ხე ვამოკინდა ძაფის, ვეებარდას - ხელი არ მოჰკიდო ძაფს, არ დაიხლართოს (აიბურდოს). ბარდუნს (ბარდუ აბურდა, უბარდუ აუბურდავს, ნობარდუე(ნ) ბურდავდა თურმე) გრდმ. ბურდავს. იბარდუნს (დიიბარდუ აიბურდა, დოუბარდუ დაუბურდავს) გრდმ. სათავ. ქც. ბარდუნს ზმნისა - იბურდავს. უბარდუნს (დუუბარდუ დაუბურდა, დუუბარდუ დაუბარდავს) გრდმ. სასხ. ქც.. ბარდუნს ზმნისა - უბურდავს; ბარდით უფარავს. იბარდუუ(ნ) (დიიბარდუ აიბურდა, დობარდე{ლე}(ნ) აბურდულა) გრდუვ. ვნებ. ბარდუნს ზმნისა - იბურდება; ბარდით იფარება. აბარდუუ(ნ) (დააბარდუ აებურდა, დობარდუუ აჰბურდვია) გრდუვ. ვნებ. უბარდუნს ზმნისა - ებურდება, ერთმანეთში ერევა. ობარდაფუანს (ობარდაფუუ აბურდვინა, უბარდაფუაფუ {ა}უბურდვინებია, ნობარდაფ{უაფ}უე(ნ) აბურდვინებდა თურმე ) კაუზ. ბარდუნს ზმნისა - აბურდვინებს; ბარდით აფარვინებს. მაბარდალი მიმღ. მოქმ. {ა}მბურდველი. ობარდალი მიმღ. ვნებ. მყ. {ა}საბურდი. {დო}ბარდილი მიმღ. ვნებ. წარს. {ა}ბურდული; ბარდით დაფარული. ნაბარდა მიმღ. ვნებ. წარს. {ა}ნაბურდი. ნაბარდუერი მიმღ. ვნებ. წარს. {ა}ბურდვის საფასური. უბარდუ მიმღ. უარყ. {ა}უბურდავი.

   See also: ბარდილი (ბარდილ/რს)
2. ბარდნა, მსხვილ ფანტელებად თოვა
    

   აში ქოთუუ, ქობარდუ-და, ამსერიშა ართ საჯენს დოთუნს - ასე თუ ითოვა, ბარდნა, ღამემდე ერთ საჟენს მოთოვს.

3. ძლივს სიარული, ლასლასი
    

   ემერეშე მიობარდანს - ეგერ მილასლასებს.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..