ოდორია (ოდორიას)

1. ადრე
2. ნამინდვრალი, ნაბალახარი (კ. შელია)
    

   თიშენი რე თაქ წუმობლი, ოდორიათ დუს ულუა:

   იმიტომ მოვედი (წინ დავვარდი) აქ, (გამუდმებით?) თავს ვუვლი. ქხს, 1, გვ. 317

   ბერქ უწუ მალაზონს: სი ხორცის ჭკუნქ, მა ნიორს, მარა ქუმურს ოდორია, მა ქორღოლანქ მანგიორს

   ბერმა უთხრა მოლაზონს: შენ ხორცს სჭამ, მე - ნიორს, მაგრამ მოვა ოდორია, მე გიზამ სამაგიეროს.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..