საბა: დამჟღნარი მცირედ დაბეჟილი. იმერ., გურ. დაჟღნობა ჭკნობა, დაჭკნობა(ვ. ბერ.); ქვ. იმერ. მოჟღნა ჭკნობა სახელი ჟღი/ჷრუ(ნ) ზმნისაჭკნობა, ჟღნობა
.
- ვართი ხომჷ, ვართი ჟღირჷ:
- არც ხმება, არც ჭკნება. ქხს, 1, გვ. 42
- ოდიარე სინჩხეს ჟღირუ
- ბალახი მზეზე ჭკნება.
- ჰანდარაქ ვამაჭიშუას, სუნჯიქ ვადაჟღირუას:
- ავდარმა (წვიმებმა) არ მოუსწროს, ნამმა არ დააჭკნოს.
- გოჸინილი ვარდიცალო სხეულ დჷნობჟღჷრაფუე
- გაყინული ვარდივით სხეული დაჭკნება (თურმე).
- ოჟღირუანს (დააჟღირუუ
- დააჭკნო
- დუუჟღირუაფუ
- დაუჭკნია
- დონოჟღირაფუე(ნ)
- დააჭკნობდა თურმე) გრდმ. აჭკნობს.
- უჟღისრუანს (დუუჟღირუუ
- დაუჭკნო
- დუუჟღირუაფუ
- დაუჭკნია) გრდმ. სასხვ. ქც. ოჟღირუანს ზმნისა - უჭკნობს.
- ჟღირუ(ნ) (დოჟღირუ
- დაჭკნა, დოჟღირაფე{ლე}(ნ) დამჭკნარა)
- გრდუვ. ვნებ. ოჟღირუანს ზმნისა - ჭკნება.
- უჟღირუ(ნ) (დუუჟღირუ
- დაუჭკნა
- დოჟღირაფუ
- დასჭკნობია) გრდუვ. სასხვ. ქც. ოჟღირუანს ზმნისა - უჭკნება.
- ოჟღირაფუანს (ოჟღირაფუუ
- აჭკნობინა
- უჟღირაფუაფუ
- უჭკნობინებია
- ნოჟღირაფუ{აფუ}ე(ნ)
- აჭკნობინებდა თურმე) კაუზ. ოჟღირაფუანს ზმნისა - აჭკნობინებს.
- მაჟღირაფალი, მაჟღირუუ
- მიმღ. მოქმ. {და}მჭკნობი.
- ოჟღირაფალი, ოჟღირუუ
- მიმღ. ვნებ. მყ. {და}საჭკნობი.
- ჟღირაფილი
- მიმღ. ვნებ. წარს. {და}მჭკნარი.
- ნაჟღირეფი
- მიმღ. ვნებ. წარს. ნაჭკნობი.
- ნაჟღირაფუერი
- მიმღ. ვნებ. წარს. ჭკნობის საფასური.
- უჟღირაფუ
- მიმღ. უარყ. უჭკნობი.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..