რ

1. ფონეტიკურად ვითარდება ზოგიერთ სიტყვაში: არკვანი აკვანი; ქორსა ქოსა; ჭირქა ჭიქა; მარწვენი მაწონი; ჭირხინი ჭიხვინი
2. გადაისმის ზოგიერთ სიტყვაში (მეგრულისათვის დამახასიათებელი ფონეტიკური კანონის შესაბამისად): ვერდა (ღ ვედრა) ვედრო; ვერდება (ღ ვედრება) ვედრება; მართახი (ღ მათრახი) მათრახი: მარდობა (ღ *მადრობა) მადლობა; ნირსი (ღ *ნისრი) ნისლი; ობრი (ღ ორბი) ორბი; ორქო (ღ ოქრო) ოქრო; რგილი (ღ გრილი) გრილი; რჭელი (ღ ჭრელი) ჭრელი...
3. მეორე ობიექტური პირის ნიშანია ზმნებში: გილა-რ-დგი:
    

   კუჩხი კუჩხის გილარდგი

   ფეხი ფეხზე დაგადგი. : ი. ყიფშ., გვ. 144

   რ-ჸუნდუ: ფერი ხოჯი სი სო რჸუნდუ:

   ისეთი ხარი შენ სად გყავდა. ი. ყიფშ., გვ. 128

   ქო-რ-შუდეე: ჭიჭეს ვარა ქორშუდეე

   ცოტას მაინც გახსოვდე. ი. ყიფშ., გვ. 144

   ქო-რ-ჭუნდეე: ირო გურსუ ქორჭუნდეე

   ყოველთვის გულს რომ გწვავდე.: ი. ყიფშ., გვ. 144

   რ-გორუნქ, რ-ძირი: ართი მარუო რე, მა სი რგორჷნქჷ დო ვა რძირი

   ერთი კვირაა, მე შენ გეძებ და ვერ გნახე.: ი. ყიფშ., გვ. 19

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..