რანჯაფ-ი (რანჯაფის)

1. ძლიერი დარტყმის ხმა, რახუნი, ბრაგუნი..
    

   გიშეელჷ მინდორიშა, სოდეთ გეგონჷ, მუდგა რენი, დიდი რანჯაფი:

   გავიდა მინდორზე, სადაც გაიგონა, რაღაცაა, დიდი დარტყმის ხმა. მ. ხუბ., გვ. 179

   თელ სერს მეუღუდუ რანჯაფი დო რანჯაფი

   მთელი ღამე გაჰქონდა ბრაგუნი და ბრაგუნი

   See also: რანჯუა(რანჯუას)
2. სახელი გერანჯუნს ზმნისა

   გადაკვრით შესმა

   .
    

   ყანწი ქოდახვამესინი, გერანჯუ

   ყანწი რომ გადაულოცეს, (გადაკვრით) შესვა.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..