რ} რა რბ რგ რდ რე რვ რზ რთ რი რკ რო რჟ რს რტ რუ რქ რღ რყ რშ რჩ რც რძ რწ რჭ რხ რჯ რჷ
რაბ რაგ რად რაზ რაკ რალ რამ რან რაპ რაჟ რარ რას რაფ რაქ რაღ რაშ რაჩ რაწ რახ რაჰ რაჸ

რაჸაფა (რაჸაფას)

სახელი ურაჸუანს ზმნისა

წევა; მოახლოება, დადგომა; წავლება, მიკარება, წაპოტინება (ხელისა)

.
 
ღიუ-ღაუქ ქოურაჸუნი, თამროქ ბესა გეგნორაჸუ
განთიადმა რომ უწია, თამარმა ბესა გადადენა.
გეუზიმუუ ართიშა, მაჟიაშა დო მასუმაშა ქუმურაჸუუ კუჩხის ხე:
დაუმიზნა ერთხელ, ორჯერ და მესამეჯერ წაავლო (შეახო) ფეხზე ხელი. მ. ხუბ., გვ. 68
ფერი არდგილიშა ოკო მიდეღე დო დონთხორე, სარხოს კოჩი ვაურაჸუანდასინი
ისეთ ადგილას უნდა წაიღო და დამარხო ახლო-მახლოს კაცი რომ არ ეკარებოდეს.
მუჭო რე, ურაჸუანთი, მიკვე მა, მოჯგირალასინი:
როგორაა, ეპოტინებით, მიკვირს მე, მოკეთეობას. შ. ბერ., გვ. 159
ირაჸუანს (მიირაჸუუ
გაიკრა
მუურაჸუაფუ
გაუკრავს (ხელი)
მონორაჸ{უ}აფუე(ნ)
გაიკრავდა ხელს თურმე) გრდმ. იკრავს (ხელს).
ურაჸუანს (მუურაჸუუ
წაეპოტინა
მუურაჸუაფუ
წაპოტინებია) გრდმ. სასხვ. ქც. ეპოტინება, ავლებს (ხელს).
მიმარაჸაფალ/რი
მიმღ. მოქმ. მიმკარებელი, წამპოტინებელი (ხელისა).
მიორაჸაფარი
მიმღ. ვნებ. მყ. მისაკარებელი, წასაპოტინებელი.
მინარაჸეფი
მიმღ. ვნებ. წარს. მინაკარები, წანაპოტინები.
მინარაჸაფუერი
მიმღ. ვნებ. წარს. მიკარების, წაპოტინების საფასური.
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9