ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginმეგრულ-ქართული ლექსიკონი
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ჟ რ ს ტ უ ფ ქ ღ ყ შ ჩ ც ძ წ ჭ ხ ჯ ჰ ჲ ჸ 
სა სე სვ სთ სი სკ სმ სნ სო სპ სრ სს სტ სუ სფ სქ სწ სხ სჷ
სა სა- სა{ საა საბ საგ სად საე სავ საზ სათ საი საკ სალ სამ სან საო საპ საჟ სარ სას სატ საუ საფ საქ საღ საყ საშ საჩ საც საძ საწ საჭ სახ საჯ საჲ საჸ
Suggest a term Print version

სალავათ-ი (სალავათის)

თავდები.
 
თითქმის ვედმენდურიკონი, ოიშახ მერჩი სალავათი
თითქმის რომ არ დამმდურვებოდი, ასჯერ მოგეცი თავდები. : მ. ხუბ., გვ. 311
ღორონთი სალავათო მემიჩამჷ, მუთუნ ვარღოლავე:
ღმერთი თავდებად მომიცია, რაიმე რომ არ გიქნაო. მ. ხუბ., გვ. 122
Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9