ჸურუმ-ი (ჸურუმს)

1. უღრანი; ძალიან ღრმა, მრუმე ადგილი მდინარეში; ყურყუმი
    

   ჸურუმს გითალუუ

   ძალიან ღრმად ჩაძირა.

   ბჟადალჷშე ჸურუმი ტყას წომი წკონდას ქოწვიანც

   დასავლეთით უღრან ტყეში წრომი წმინდად წივის. // გადატ. ძალიან,

   ძლიერ.

   ჸურუმი მუშა კოჩი რე

   ძალიან მუშა კაცია.

   See also: სმელენჯ-ი (სმელენჯის), ჯურუმ-ი (ჯურუმს), წკურუმ-ი (წკურუმს), ყურუმ-ი (ყურუმს), ურუმ-ი (ურუმის), ურუმია (ურუმიას), ჸურსუმ-ი (ჸურსუმს)
2. სიპი, მკვრივი
    

   ჸურუმი ქუა

   სიპი ქვა; მდინარის დინებით გახეხილი ქვა. წისქვილისათვის არის ერთნაირი

   სათლელი ქვა, მტრედისფერი. წისქვილისათვის სხვა ქვა არ ვარგა, სხვა ქვა ჸურუმია (მასალები, ტ. 4, ნაწ. 3, გვ. 225).

   მინი `პროპკაცალო' ჟი მინიფაფუ, გიმე ინწყუ ქუა ჸურუმი

   ზოგი `საცობივით' ზემოთ ტივტივებს, ქვევით იძირება ქვა-სიპი (მკვრივი). : ეგრისი, გვ. 132

   ნწყჷმარც რაგვაფუდას უჩა ღურუუ, ტყვია გოფურაფილი, ქუა-ჸურუმი

   ენატანიას დასტაკებოდეს შავი სიკვდილი, ტყვია გახურებული, სიპი ქვა. კ. სამუშ., ქხპს, გვ. 138

   ჸურუმო სქუალა

   მარყუჟად გასკვნა.

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..