ტვიტუა (ტვიტუას)

1. სახელი ტვიტუნს ზმნისა

   პუტვა, პოტნა

2. ტიტონი
   წყვეტა, წიწკნა.
    

   გითუორექ ოროს, ვტვიტუნქ დოლოს

   ვდგავარ ჩრდილში, ვწიწკნი მდელოს. ქხს,1, გვ. 240

   ათე ქჷლორი გოტვიტჷ

   ეს ხოხობი გაპუტა. : მ. ხუბ., გვ. 298

   ნდოლოქ ხეთი ოკო იტვიტვას

   მდელო ხელით უნდა იპოტნოს.

   ტვიტუნს (გოტვიტუ

   დაპოტნა, გაპუტა

   გუუტვიტუ

   გაუპუტავს

   გონოტვიტუე(ნ)

   გაპუტავდა, დაპუტნიდა თურმე) გრდმ. პოტნის, პუტავს, წიწკნის.

   უტვიტუნს (გუუტვიტუ

   გაუპუტა

   გუუტვიტუ

   გაუპუტავს) გრდმ. სასხ. ქც. ტვიტუნს ზმნისა - უპოტნის, უპუტავს,

   უწიწკნის. იტვიტუუ(ნ) (გიიტვიტუ

   გაიპუტა

   გოტვიტვე{ლე}(ნ)

   გაპუტულა) გრდუვ. ვნებ. ტვიტუნს ზმნისა - იგლიჯება, იპუტება.

   იტვიტე(ნ) (იტვიტუ

   შესაძლებელი გახდა {გა}პუტვა, {და}პოტნა;) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. ტვიტუნს ზმნისა - შეიძლება {და}იპოტნოს, {გა}იპუტოს, {გა}იწიწკნოს.

   ატვიტვე(ნ) (ატვიტუ

   შეძლო {გა}ეპუტა, {და}ეპოტნა;

   გონოტვიტუე(ნ)

   შესძლებია {გა}ეპუტა, {და}ეპოტნა) გრდუვ. შესაძლ. ვნებ. უტვიტუნს ზმნისა - შეუძლია {და}პოტნოს, {გა}პუტოს,

   {გა}წიწკნოს.

   ოტვიტვაფუანს (ოტვიტვაფუუ

   აპუტვინა

   უტვიტვაფუაფუ

   უპუტვინებია

   ნოტვიტვაფუაფუე(ნ)

   აპუტვინებდა თურმე) კაუზ. ტვიტუნს ზმნისა — აპოტნინებს, აპუტვინებს, აწიწკნინებს.

   მატვიტვალი

   მიმღ. მოქმ. {და}მპოტნი, {გა}მპუტავი.

   ოტვიტვალი

   მიმღ. ვნებ. მყ. {გა}საპოტნი, {გა}საპუტ{ავ}ი.

   ტვიტვილი

   მიმღ. ვნებ. წარს. {გა}პოტნილი, {გა}პუტული.

   ნატვიტვა

   მიმღ. ვნებ. წარს. {გა}ნაპოტნი, {გა}ნაპუტი.

   ნატვიტუერი

   მიმღ. ვნებ. წარს. პოტნის, პუტვის საფასური.

   {უგუ{უტვიტუ

   მიმღ. უარყ. {გა}უპუტავი, {გა}უპოტნავი

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..