ტიბინ-ი (ტიბინს), ტჷბინ-ი (ტჷბინს)

1. სითბო
   See also: ტიბაფა//ტჷბაფა (ტიბაფას), ტჷბინ-ი (ტჷბინს)
2. წყალობა, მადლი
    

   რისხვას ირზე, ითი ჰამო რე, ტიბინი გვალას მაკეთებელი

   რისხვას იძლევა, ისიც ტკბილია, სითბო (წყალობა) მთლად გამკეთებელი.: შ. ბერ., გვ. 146

   თქვანი ტიბინი ქომუჩი მა

   თქვენი წყალობა მომეცი მე. ს. მაკალ., გვ. 320

   წმინდა გიორგი მისით უტიბუნი, ღორონთით თის უტიბუნია:

   წმინდა გიორგი ვისაც სწყალობს, ღმერთიც იმას სწყალობსო. თ. სახოკ., გვ. 267

   მუჟამი თიმწკმა ვაბღურინი, ნობტიბუენო ჯვარული ხატი

   როდესაც მაშინ არ მოვკვდი, მწყალობდა თურმე ჯვარული ხატი

   Source: მეგრულ-ქართული ლექსიკონი = Megrelian-Georgian dictionary : [3 ტომად] / ოთარ ქაჯაია ; [სარედ. საბჭო: თ. გამყრელიძე (მთ. რედ.) [და სხვ.]]. - თბილისი : ნეკერი, 2001. - 29 სმ..